A może jednak kastracja? Nie wiem. W każdym razie obie koty po zabiegu czują się chyba dobrze. Ciągle jeszcze są śpiące i przewalają się przy próbach chodzenia ale ogólnie sprawiają dobre wrażenie. Misia stara się nas unikać i próbuje uciekać, co jak na nią jest normalnym zachowaniem. Hania jak tylko mogła przyszła się przytulić. I mimo że przeżywam to już w sumie po raz trzeci i wiem że wszytsko jest OK, to mam ochotę warować do rana.

Czeka mnie w najbliżych dniach zmiana pracy. Z fajnej, pełnej dość miłych ludzi i trochę kiepsko płatnej na podobną zapewne też pełną fajnych ludzi, wymagającą ciut więcej pracy i troche lepiej płatną. W obu mnie chcą i ja też chcę obie bo obie w zasadzie mają swoje plusy, ale chyba najchętniej pierwszą z płaca drugiej albo większą. Nie lubię wyborów, nie lubię skakać na głęboką wodę. Zazwyczaj.

Nasze dwie kotki oficjalnie uznaję za oswojone. Misia wczoraj wreszcie się przełamała i już nie ucieka tylko daje się normalnie wygłaskać. Hania juz od kilku dobrych dni jest kochanym kotkiem. Misia ma co prawda jeszcze dziwny nawyk przyciągania pazurkami ręki i lizania lub gryzienia ale to jest zasadniczo już całkiem inna kota niż 3 dni temu. A w piątek około południa obie koty czeka sterylizacja. Trzymanie kciukow mocno wskazane.

Zaczynamy. Strona powoli przechodzi na Wordpressa, parę rzeczy jest jeszcze niedorobionych, ale ogólnie jest to coś co nazwałbym wersją stable.